Wednesday, June 18, 2008

အိမ္အလြမ္း

ဒီေန႔ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ရင္း ကိုယ္႔အိမ္ေလးကို လြမ္းလာတယ္။ ဒီတစ္ခါ ဖုန္းေခၚတာကလည္း online call ဆိုေတာ႔ အားပါးတရ အၾကာၾကီးေၿပာရတယ္။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ၃လစာေလာက္ ဒီမွာ ၿဖစ္သမွ် အေၾကာင္းေတြကို တစ္ခုမက်န္ အကုန္ေလွ်ာက္ေၿပာပစ္လိုက္တာ။ အိမ္ကလူေတြေတာင္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ဂ်ာမဏီေရာက္ေနသလို သိသြားတယ္။ ကိုယ္႔ credit က ကုန္ေနလို႔ မင္းညိဳ account နဲ႔ ယူေၿပာလိုက္တာ..ေက်းဇူးပဲ မင္းညိဳေရ..ဟဲ ဟဲ..၅ က်ပ္ဖိုးေလာက္ပါပဲဟ

အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ရေတာ႔လည္း အိမ္ၿပန္ခ်င္လာတာပါပဲ။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းကေတာ႔ အရမ္းလြမ္းလာရင္ ခြင္႔ယူၿပီးၿပန္တာေပါ႔။ ဒီမွာေတာ႔ ဘယ္ၿပန္လို႔ ရမွာလဲ။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက အလုပ္မွာ မေၿပလည္တာေတြ မ်ားလာရင္ ၀မ္းနည္းၿပီး သတၱိမရွိေတာ႔ဘူး။ အဲလိုအခ်ိန္္ဆို မဟာဆန္တို႔ အိမ္ၿပန္ေၿပးတာပဲ။ အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ အလိုလို အင္အားေတြ ၿပည္႔လာတတ္တယ္။ မိသားစု အိမ္အရိပ္ဟာ ေႏြးေထြးလံုၿခံဳမွဳေပးႏိုင္တယ္ဆိုတာ အမွန္ပါပဲ။ မံုရြာကားကလဲ ေအာင္ေက်ာ္မိုး၊ ေရြွမန္းသူ၊ မိုးေကာင္းကင္၊ စိန္ေဌးလွိုင္ ဒါအကုန္ပဲ။ လက္မွတ္ကလဲ သိပ္ခက္တာ။ အၿမဲလူအၿပည္႔ လက္မွတ္မက်န္ေတာ႔တာခ်ည္႔ပဲ။ ရထားကေတာ႔ မဟာဆန္ ဘယ္ေတာ႔မွ လက္မွတ္ရေအာင္ မၿဖတ္ဘူးပါ။ ေအာင္မဂၤလာကားကြင္း၊ ေအာင္ဆန္းကြင္း၊ လွည္းတန္းဂိတ္၊ ရန္ကင္း ၁၂လံုးတန္းဂိတ္ ရွိသမွ် ကားလက္မွတ္ အေရာင္းဆိုင္ေတြကို ဖုန္းဆက္ေမးရတယ္။ ရတဲ႔ဆိုင္ကေန ေအာင္ဆန္းကြင္းဆိုင္ကို လႊဲေပးပါေၿပာၿပီး ေအာင္ဆန္းကြင္းမွာ သြား၀ယ္ရတယ္။ မွတ္မိပါေသးတယ္…ကိုယ္႔ research မွာ new method ရေအာင္ စဥ္းစားေနရတုန္းကေပါ႔။ သၾကၤန္ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကလဲ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲ လိုေတာ႔တယ္ေလ။ ၿပန္ဖို႔ ကားလက္မွတ္ကို အသည္းအသန္ လိုက္ရွာရတဲ႔အခ်ိန္ေပါ႔။ lab ထဲမွာ computer ေရွ႔ထိုင္ၿပီးဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္လိုက္၊ လွစ္ခနဲ အၿပင္ထြက္သြားလိုက္နဲ႔ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတာေလ။ Supervisor က မ်က္စိေနာက္ၿပီး ”နင္ကေတာ႔ method ရဖို႔ မစဥ္းစားဘူး။ လက္မွတ္ရဖို႔ပဲ လံုးပမ္းေနတယ္” လို႔ေတာင္ ေၿပာယူရတယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႔ သၾကၤန္မတိုင္ခင္ method ထြက္သြားလို႔။ Supervisor ကိုလဲ သြားၿပေရာ..ၿပံဳးၿပံဳးၾကီးနဲ႔ မ်က္ေစာင္းထိုးၿပီး ”သြား …. လက္မွတ္သြား၀ယ္ေတာ႔”တဲ႔။ အမယ္ေလး ေပ်ာ္လိုက္တာ။ ၅လေလာက္ စိတ္ဆင္းရဲခံၿပီး အၾကံထုတ္လာရတာေလ။ ေအာင္ၿမင္သြားေတာ႔ ေပ်ာ္လိုက္တာဆိုတာ။ အိမ္မွာလည္း စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ေနႏိုင္ၿပီေပါ႔။ သတိရလိုက္တာ Teacher ရယ္။ လက္မွတ္ရၿပီ ဆိုကတည္းက မဟာဆန္တို႔ ၿမဴးေနေတာ႔တာပဲ။ ကားစီးရတာ ပင္ပန္းေပမဲ႔ အိမ္ၿပန္ရတယ္ဆိုေတာ႔ ေပ်ာ္ေနတာပါပဲ။ တလမ္းလံုးလဲ အစားေသာင္းက်န္းသြားတာ။ ပ်ဥ္ပံုၾကီးတို႔ ပဲခူးတို႔မွာ ညေနစာစားဖို႔ ကားရပ္ေလ႔ ရွိတယ္။ ထမင္းဆိုင္ေတြက ေစ်းၾကီးၿပီး စားလို႔လဲ မေကာင္းပါဘူး။ ၿပီးေတာ႔ မသန္႔ရွင္းတာမ်ားတယ္။ မဟာဆန္က တမ်ိဳး..ဗိုက္ထဲမွာ အစာမရွိရင္ ကားမူးတတ္တယ္။ အဲေတာ႔ ကားရပ္တိုင္း တစ္ခုခုေတာ႔ ၀ယ္စားရတာခ်ည္႔ပဲ။ ညေနစာ ထမင္းေတာ႔ နည္းနည္းပဲ စားရတယ္။ ကားဆက္ေမာင္းၿပီး ညလယ္ေလာက္က်ရင္ တခါနားတယ္။ အဲဒီၿမိဳ႔ကိုေတာ႔ ေသခ်ာမသိဘူး။ ထမင္းဆိုင္က ေအာ္လံၾကီးနဲ႔ ေအာ္ၿပီး ဧည္႔ခံ၊ စားပြဲထိုးေတြကို စီမံလုပ္တာ။ ကားတစ္စီးရပ္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေအာ္ပါၿပီ။ ရနိုင္တဲ႔ စားစရာေတြကို ေၿပာလိုက္၊ ”ဟဲ႔ ဘယ္သူ ဟိုစားပြဲက ေခၚေနတယ္။ ဒီဘက္စားပြဲက ပိုက္ဆံရွင္းမယ္တဲ႔” နဲ႔ စားပြဲထိုးေတြကို ေၿပာလိုက္၊ ”ဟို အစ္မၾကီး ဒီဘက္စားပြဲကို ၾကြပါခင္ဗ်ာ” ဆိုၿပီး ေနရာေပးလိုက္နဲ႔ တစ္ကမၻာလံုး ေအာ္လံသံၾကီးလႊမ္းေနတယ္။ ဖြင္႔ထားတဲ႔ စီဒီထဲက ေလးၿဖဴတို႔၊ အာဇာနည္တို႔ဆို ပါးစပ္ေလးပဲ လွဳပ္ႏိုင္ရွာၾကတယ္။ အသံ မထြက္နိဳင္ၾကဘူး။ အဲဒီေအာ္လံသံၾကီးနဲ႔ပဲ တလမ္းလံုးအိပ္လာတဲ႔ အိပ္ငိုက္စိတ္ေတြလဲ မရွိေတာ႔ဘူး။ လန္႔ႏိုးသြားေရာ၊ အဲဒီဆို္င္မွာေတာ႔ ပလာတာၿဖစ္ၿဖစ္၊ မုန္႔ဟင္းခါး ၾကာဇံဟင္းၿဖစ္ၿဖစ္ စားေလ႔ရွိပါတယ္။ အဲဒီမွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကားမွားတက္ေလ႔ရွိတယ္။ ရန္ကုန္ကထြက္လာတဲ႔ကားေရာ ရန္ကုန္ကို သြားတဲ႔ကားေရာ အဲဒီဆိုင္မွာ တစ္ခ်ိန္တည္း ဆံုၾကတာေလ။ ကားေတြကလဲ အမ်ားၾကီး..ေရႊမန္းသူ၊ မိုးေကာင္းကင္ စတဲ႔ မံုရြာကားေတြေရာ…အသင္းတူ မႏၱေလးကားေတြေရာ ရွုပ္ယွက္ခတ္ေနတာပဲ။ ကိုယ္က မိုးေကာင္းကင္ စီးလာတယ္ဆိုပါေတာ႔။ အဲဒီမွာ မိုးေကာင္းကင္က ၃စီးေလာက္ ၿဖစ္ေနတတ္တယ္။ ရန္ကုန္ကိုသြားတဲ႔ကားေပၚတက္မိလို႔ကေတာ႔ ရန္ကုန္ ၿပန္ေရာက္ၿပီပဲ။ မဟာဆန္တို႔ကေတာ႔ မၾကာခဏ ကားမွားတက္ေလ႔ရွိတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းလာတုန္းက အိပ္ရာမႏိုးပဲ ဆင္းလာတာေလ၊ ကိုယ္စီးတဲ႔ကားကို ဘယ္နားရပ္ထားသလဲ သိတာမဟုတ္ဘူး။ ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ ကားစပယ္ယာက ”ညီမ..ကားမွားတက္လာၿပီ”လို႔ ဆီးေၿပာေပလို႔။ အဲဒီေနရာမွာ စပယ္ယာေတြ မွတ္ဥာဏ္သိပ္ေကာင္းတယ္။ ေန႔တိုင္း ခရီးသည္ အသစ္ေတြ ၿမင္ေနရတာကို ဒီတစ္ေခါက္ ကားေပၚပါလာတဲ႔ မ်က္ႏွာေတြကို မွတ္မိေနတာေၿပာတာပါ။ မဟာဆန္ တက္သြားတာနဲ႔ သူ႔ကားက ခရီးသည္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ တန္းသိတယ္။ မွားရင္ ၿပန္ဆင္း ကိုယ္႔ကားကို ရွာရတယ္။ တခါတရံ ကား၃စီးမွာ ဘယ္ကားမွန္းမသိေတာ႔လို႔ ေယာင္ခ်ာခ်ာၿဖစ္ေနရင္ စပယ္ယာေတြအခ်င္းခ်င္း ေအာ္ဟစ္ေမးၿမန္းၿပီး မဟာဆန္ကို ကားမွန္ေရာက္ေအာင္ ရွာေပးရေသးတယ္။ ကားၿပန္ထြက္တာနဲ႔ ၿပန္အိပ္တာပဲ။ မနက္ ၃နာရီေလာက္ဆိုရင္ ကားက ေမတၱာပို႔သီခ်င္းဖြင္႔ပါေရာ။ က်က္သေရရွိရွိနဲ႔ အိပ္ရာနိဳးတာေပါ႔။ သီခ်င္းၿပီးခါနီးေလာက္မွာ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းကိုေရာက္တယ္။ အဲဒီမွာ မနက္စာစားေပါ႔။ အဲဒီဆိုင္မွာေတာ႔ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးရင္ မဟာဆန္က ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ ငါးရံ့ေၿခာက္္ဖုတ္စားေလ႔ ရွိတယ္။ ေၿပာရင္းနဲ႔ စားခ်င္လာၿပီ။ ၿပီးရင္ ကားဆက္ထြက္၊ ဆက္အိပ္တာပဲ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ မႏၱေလးနဲ႔ ေညာင္ပင္၀န္းမွာပဲ ရပ္ေတာ႔တယ္။ ေညာင္ပင္၀န္းေရာက္ရင္ေတာ႔ မအိပ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ အိမ္ေရာက္ေတာ႔မွာေလ။ ေညာင္ပင္၀န္းမွာ ကားနားရင္ေတာ႔ အေၾကာ္မွန္သမွ် အကုန္စားတာပဲ။ စာကေလးေၾကာ္၊ ငံုးေၾကာ္၀ယ္စားတယ္။ စာကေလးေၾကာ္ဆို ၾကိဳက္လို႔ အိမ္မွာစားဖို႔ေတာင္ ၀ယ္လိုက္ေသးတယ္။ ၾကက္ၿမစ္ၾကက္သည္းေၾကာ္က တုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ အကင္ေလးေတြလုပ္ထားတာ။ ဆိတ္သားလံုးေၾကာ္က်ေတာ႔ တုတ္ေခ်ာင္းေလးမွာ ဆိတ္သားလံုး ၅လံုးေလာက္ထည္႔ထားၿပီး အေပၚဆံုးမွာ သံပုရာသီးစိတ္ေလး တပ္ထားတယ္။ တခါတရံ ေရပိုးေၾကာ္လဲေတြ႔ရတယ္။ ေရပိုးဆိုတာ အေကာင္ေသးေသးမွုန္မွုန္ေလးေတြ၊ အဲဒါကို မုန္႔ႏွစ္နည္းနည္းနဲ႔ နယ္ၿပီး ပဲမုန္႔ေၾကာ္သလို ေၾကာ္ထားတာ။ ဆိမ္႔ၿပီး အရမ္းစားေကာင္းတယ္။ ေညာင္ပင္၀န္းက ကားၿပန္ထြက္ၿပီဆိုရင္ေတာ႔ မအိပ္ေတာ႔ဘူး။ ၄၅မိနစ္ေလာက္ေနရင္ အိမ္ေရာက္ေတာ႔မွာေလ။ မန္က်ည္းပင္ေတြ ၀န္းရံထားတဲ႔ ကိုယ္႔ၿခံကို လွမ္းၿမင္လိုက္ကတည္းက ပင္ပန္းတာေတြ အကုန္ေပ်ာက္သြားတာပါပဲ။ အိမ္ကလူေတြကလည္း ”သမီး ထမင္းစားမလား” တန္းေမးတာပဲ။ အိမ္မွာလည္း ကိုယ္ၿပန္လာမဲ႔ေန႔ဆို ဟင္းေတြစံုေနေအာင္ ခ်က္ထားတတ္တယ္။ မဟာဆန္ကလည္း အိမ္ထမင္း ဟင္းကို စားခ်င္လွၿပီဆိုေတာ႔ ”ဟုတ္၊ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ထမင္းစားမလို႔ ေညာင္ပင္၀န္းမွာေတာင္ မစားခဲ႔ဘူး”လုပ္တာ။ အမွန္က အေၾကာ္ေပါင္းစံုစားလာတာေလ။ အေၾကာ္က အေၾကာ္၊ ထမင္းက ထမင္းပဲ ဥစၥာ..ေနာ္။ ထမင္းစားၿပီးမွ ပင္ပန္းလို႔ အိပ္ခ်င္စိတ္က ၿပန္ေပၚလာေတာ႔တယ္။ ေရခ်ိဳးၿပီး တန္းအိပ္ေတာ႔တာပဲ။ အိမ္အရိပ္မွာ ေႏြးေထြးစြာ နားႏိုင္ၿပီေလ။

5 comments:

kyawt said...

ိွမဟာဆန္ေရ
စာေရးေကာင္းလြန္းလို႔စားစရာေတြကိုမ်က္စိထဲၿမင္ေယာင္ၿပီးစားခ်င္လိုက္တာ။
တို့လဲစာကေလးေႀကာ္အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ဂ်ာမနီမွာမရွိဘူးေနာ္။
အညာကိုလြမ္းလိုက္တာကြယ္။
ေရပိုးေတာ့မစားဘူးလို႔စားႀကည့္ခ်င္ေသးတယ္။
ဖတ္လို႔ေကာင္းလို႔အိမ္ေတာင္ၿပန္သြားခ်င္တယ္။
စာေရးေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ေနာ္။
အျမဲ လာဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ႔မယ္။ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္သြားသလို ခံစားရလို႔ ေက်းဇူးပါပဲ...


ခင္မင္စြာၿဖင့္
ေက်ာ့ေလးသြယ္(KLT)

မဟာဆန္ said...

ေက်ာ႔
ကြ်န္မလည္း စာကေလးေၿကာ္ ၾကိုက္တယ္
ဒီမွာေတာ႔ ဘယ္ရွိပါ႔မလဲ
ရန္ကုန္မွာေတာင္ မရွိဘူး
အိမ္ၿပန္မွပဲစားရတာ
ေနာက္ေန႔က် ဒန္ေပါက္ခ်က္ေကြ်းမယ္
လာစားေနာ္
မဟာဆန္

kyawt said...

မဟာဆန္ေရ

ဒန္ေပါက္လာစားမယ္။ဘယ္ေတာ့ခ်က္ေက်ြးမွာလဲဟင္၊အခုစားခ်င္လာၿပီ။
ေကာင္းတယ္၊ေကာငး္တယ္။
တမ်ိဳးၿပီးတမ်ိဳးခ်က္ေက်ြးေနာ္။ ခဏခဏလာလာစားမယ္။ေပ်ာ္လိုက္တာ။

ေက်ာ့ေလးသြယ္

lwinpyinkalay.com said...

အရမ္းေကာင္းတယ္ အၿမဲအားေပးလ်က္ပါ

lwinpyinkalay.com said...

အရမ္းေကာင္းတယ္ အၿမဲအားေပးလ်က္ပါ